Eindelijk fris water

Lange tijd is er geprobeerd om onze sloten beter te laten doorstromen.
Eén duiker, dit is een ondergrondse verbinding met ander water, was gebroken. Hij liet bijna niets meer door en het water bleef steeds meer stilstaan.

In december heeft de gemeente een nieuwe duiker laten aanleggen tussen de middelste sloot en de sloot langs de weg. Hoera, het water kan weer gaan stromen! Weer fris water voor op de tuinen.
Het was nog een hele klus, maar door de doortastende begeleiding van het hele traject van Albert Wolfs is het deskundig en mooi voor elkaar.

Heb jij eventuele planken uit jouw deel van de sloot verwijderd? Doe dat dan even. Hijs met je buurman van de overkant die plank uit de sloot, of vraag hier hulp bij. De planken houden bakken water tegen.

Dank je wel voor het meewerken aan fris water voor de tuin!

Slootschouw

Jaarlijks, in november loopt het Waterschap sloten en watergangen in het gebied na.

Voor de doorstroming en berging van het water is het, vooral in de winter, noodzakelijk dat de sloten open zijn. Onze sloten zijn ook onderdeel van het grote water-netwerk.

Voor iedereen die grond aan het water gebruikt geldt de verplichting van het zogenaamde ‘uithalen’.

Voor ons, als leden, betekent dit dat we zelf regelmatig overtollig riet weghalen en waterplanten knippen en afvoeren. En dat we dode plantenresten opvissen en de bodemplanten wat uitdunnen. Dit om te voorkomen dat de sloten niet dichtgroeien of de afvoeren dichtslibben.

Als je er wat meer van wilt weten kun je in De Tuinliefhebber nummer 3 van dit jaar alles vinden.

 

 

Snoei-avond ‘Denk als een plant’

Dinsdagavond 24 april hebben we met meer dan de helft van onze tuinleden een bijzondere les in snoeien gehad van Ab Wessels. Het bijzondere lag al meteen in het advies om alle boeken over snoeien weg te gooien en de zaak eens in essentie te bekijken; als je weet hoe een plant/boom groeit, heel goed kijkt en weet wat je wilt bereiken, weet je ook hoe je moet snoeien. Of wat je niet moet snoeien. ‘Denk als een plant’ is zijn motto. Dat laatste was voor ons niet meteen weggelegd, maar de raad om de boeken weg te doen, viel wel in vruchtbare aarde.

Dan blijft trouwens vanzelf over dat we anders gaan kijken. En die aanzet heeft Ab zeker gegeven.

Ook door met ons de tuin in te gaan en het een en ander aan te wijzen. Op papier kregen we nog een samenvatting en wat basisinformatie mee. Inspirerend!

Na de pauze liet Heleen Wessels zien dat er niet alleen bijen, wespen en hommels zijn, zoals wij eenvoudige tuinlieden vaak denken, maar dat die een enorm aantal verwanten hebben. Zoals bijvoorbeeld kleine wespjes die alleen leven en allerlei bouwmateriaal, zoals leem en hout, gebruiken voor hun nesten. Heleen trok aan het eind van haar verhaal natuurlijk aan de bel namens de bijen, in het bijzonder de wilde soorten. Hoe ze voor de bestuiving van de planten zorgen. Eigenlijk gaat het hier om alle insecten en dieren. En uiteindelijk ook om onszelf. Er zijn nog steeds treurige feiten over bestrijdingsmiddelen en bijensterfte of bijvoorbeeld de bedenkelijke herkomst van potgrond.

Ze gaf daarna gelukkig ook ideetjes om onze tuinen wat diervriendelijker te maken.

Na nog wat vragen en een dankbaar applaus konden we de serieuze toon (goed gehoord!) verlaten en nakletsen met iets te drinken. Gezien het enthousiasme over deze avond kunnen we best een volgende lezing plannen. Misschien over milieuvriendelijk tuinieren?